خانه / روز نوشته / تنهایی
تنهایی

تنهایی

دوست من،
تنهایی‌ات را دوست بدار.
و سعی کن با وجود دردهایی که دارد،
به جای ناله کردن، آواز شادی و رهایی بخوانی.
فراموش نکن که آن‌ها که نزدیک تو هستند هم، چه بسیار دورند.
و هر چه پیش‌تر روی، خالی بودن دایره‌ی اطراف تو که امروز دیده نمی‌شود، مشهودتر خواهد شد.
از بزرگ شدن این دایره نترس که وسعتش رشد تو را نشان می‌دهد.
قدر آن معدود افرادی را که هنوز نزدیک مانده‌اند بدان،
و با آنها که دور مانده‌اند، مهربان باش.

در مسیر رشد، نه دیگران را از آنچه نمی فهمند بترسان؛
و نه با تردیدی که بر جان تو افتاده است بلرزان.
از دیگران انتظار نداشته باش که همه‌ی دغدغه‌ها و دشواری‌هایت را درک کنند.
و همین که می‌بینی می‌کوشند با پیدا کردن نقاط ساده‌ی مشترک،
راهی برای گفتگو و ابراز محبت بیابند، قدردان‌شان باش.

تنها ماندن، هنری بس دشوارتر از در جمع بودن است.
و آنها که این هنر را فرا نگیرند،
دیر یا زود، از سرزمین وسیع تنهایی، به قلمرو تنگ جماعت، تبعید خواهند شد.

راینر ماریا ریلکه

و چه تنهایم این روز‌ها
و چه ناشیانه تجارت کردند آنان که ارزان فروختند مرا…

2 نظر

  1. Avatar

    اشتباهمان از آنجا شروع شد که تکیه به نااهلان بادصفت کردیم و تا پشتمان خالی شد با خود گفتیم “چه تنهاییم این روزها”!و عجیب تر آنکه برای تحمل این درد توهم “لذت از تنهایی” را فریاد زدیم!!
    بیا قبول کنیم که هیچ کس تنهایی را دوست تدارد.تنهایی ات را تنها با کسی قسمت کن که حتی از تو هم تنهاتر است.

  2. Avatar

    توصیف زیبایی از تنهایی بود👌

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *